ignorance_____by_Conin

Cehalet Ve O

Cehaletin dudaklarını okşuyor,ahmak bakışlarla süzüyordu onu,ona dokunmak tüm gerekliliği sildi beyninden.Ellerini vücudunda gezdirdi tüm hatlarını ezberledi cehaletin, bunun ona verdiği hazzı zihni biçimlendiremez oldu.Kendini o denli sorumsuz ve sorunsuz hissediyordu ki hiç kimse onun gibi olmamıştı sanki o hazzı tanrı armağanı saydı…Açmadı hiçbir zaman hiç kimseye ne kapısını ne camını.Kapalı mekanlar içine tıkadı kendini ve cehaleti, kimseyle hiçbir şeyi paylaşmak istemiyordu.Cehalet aptallığının bile farkına varmasını engelliyordu, belki de onun için ondan kopamıyordu.Saatin kaç olduğu onu ırgalamıyordu onun her bildiği doğru attığı her adım sadece kendi menfaati doğrultusundaydı çünkü sevgiliden de öte cehaleti vardı.Kapalı gözlerle bile gökyüzüne ulaşabileceğine emindi.Cehalet ona hep anlatırdı cesur ol derdi.En umulmadık anda tüm güzelliğin içine sıç! Evinin tüm odalarında onunla beraberdi,evinin tuvaletinden şehre dökülen lağım bile farkına varırdı ve canı sıkılırdı yine o boktu…En akıllı,en zeki,en kurnaz hep kendisi olurdu.Ekmeğine yağ sürerken bile cehalet vardı yanı başında.Attığı her adımda aldığı her nefeste her yerde…Beyninin içindeydi çünkü.Cehalet becerirdi cahil piçler doğardı…

Yayınlayan

Kemal Samed

Deneme,şiir vesaire... Sosyal Medya; https://www.facebook.com/kemalsamed.yasa https://twitter.com/ezkiya

Bir Cevap Yazın