589a81d28860e801d847b609f7a92871

Koyu Kıvamım

Sor bakalım dedi dudakları haddin kulaklarına usulca

Mantık sus yargıları yağdırdı beyne.

Ya sen kaba tasvirlerimin zarif dokunuşları oldun,

Ya ben kör aklıma koş emri veriyorum.

O zaman senin yok oluşuna göz altlarıma torba bağlayışım boşuna,

O zaman senin için renksiz gözyaşları boşuna.

Helalleşelim koyu kıvamda hak ve haksızlığımızla,

O torbaları sırtla, renksiz yaşlarımı köstebek çukurlarına doldur,

Sonra kalbimin pis akışında boğul koyu kıvamım.

Dilim kalmadı bakışlarının tek parçasına.

Sabrın adım adım sadakati dul bırakışının kısa metraj seyrine doydum.

Mağlubiyetin malulen aşka aşina bıraktıklarındanım.

Anlamı tekrar sayısı kaybolana dek kokladım.

Hasret dokunurken dudaklarıma,

Gözlerimin seni dokuyuşu, tek satır konuşmadan dur demek bilinçaltı inkârım olur

Ya da senin yokluğun kalbimin koyu kıvamda intiharı koyu kıvamım.

Hani zihin duvarlarıma her dokunuşunda damla damla suda beliren yazıydı

Ya sen ya hiç söylemim.

Işığını kıs koyu kıvamım ağlamıyorum aslında gözlerim terliyor özleminden

Anlam kovalamak ahlakı yok yere bağladı senin hududuna

Tek nefes seni solumak değecek tüm güzellikleri siyahla boğmaya.

Terbiyesizlik bu koyu kıvamım ya da ahlak yoksunluğu olmadı aptallık de

Senin sevgine söz geçiremeyişime,

Kafa üstü beton zemine dalmak,

Sırf hayır maksadı güderek sana sarılmayacak kolları kökünden aldırıp kolsuz’a bağışlamak

Tam olarak budur aşkın mantığı alternatif düşünmeden kurban edişi.

 

Yayınlayan

Kemal Samed

Deneme,şiir vesaire... Sosyal Medya; https://www.facebook.com/kemalsamed.yasa https://twitter.com/ezkiya

Bir Cevap Yazın