the_farewell_was_late_by_KalbiCamdan

VEDA MAKAMI

Mütevazi mahallemdeki mütevazi evime girmeme az kalmıştı,

Hemen bitişikteki binadan çıkanlar takıldı gözüme

Bir anne, saçları sarı fakat boyanmış sarı

Ve bir çocuk, çocukluğumu hatırlatacak kadar bana benzeyen…

Annesinden elinden tutmuş sıkıca,

Hani bir yandan da laf yetiştiriyor, sorularıyla

Annesi ani bir hareketle etrafında 180 derece dönüp kucağına alıyor miniği,

2. katın penceresinde, han, penceresinde Türk Bayrağı asılı olan evde

İşte o evde onların arkasından yarı mutlu yarı hüzünlü bakan teyzeye yöneltiyor;

‘Hadi anneanneye bay bay yap’…

Minik anneanneye bay bay yapıyor, yapıyor ve yapıyor…

Yeniden aynı çeviklikle döndürüyor anne miniği, o seremoniyi tamamlayamamışken henüz kendince,

Babanın içinde beklediği arabaya giriyorlar,

Anne de arkada, çocuk da…

Çocuk arabanın arkasına yapışıp seremoniyi sürdüryor, anne eşliğinde…

Geride kalan anneanne mi;

Onun hüznü daha el sallarken başlamıştı,

Ama ne minik kalıyor hüzne ne anne,

Sadece anneanne ve ben uzaktan..

Uzaktan acıklı gözlerle eşliğindeyim hüznün;

Kim bilir belki alışık olduğumdan,

Belki de hiç giden olmadığımdan…

Bir Cevap Yazın