Ensared_by_Time_AP_Art_no_1_by_tofu_pimp

Zaman Biraz İnsandır; İnsan Biraz Zaman

Vel asr. Zamanın üzerine yemin edilmiş bir kitabın muhatabı olarak; zamanı bölen, aynı zamanda zamanın bölük pörçük ettiği insanlar…

Çölde bir buz kütlesi ve herkes zamana göre çölde, insan ömrü bir buz.

Sözün değdiği, değip de içe seslendiği, bazen sesinin kısıldığı, bazen çığlıklarla sefere çıktığı bir insan kalbine denktir zaman.

İnsansa, kendisine verilen bu buz kütlesini erimekten kurtaracak, birkaç saniye de olsa erimesine izin vermeyecek bir yer aramakta. Bu, ömür dediğimiz çabuk tükenen hediyenin içinde mutluluğu yakaladığı o soğuk yerlerde kendine kılıf bulacak bir arayış.

Sayıp durduğumuz, üzerine planlar yaptığımız bu bilinmez; kelimenin tam anlamıyla bir oyunun parçası. Sınırlı bir alanın, sınırlı bir hayalin, sınırlı bir aklın fakat sınırsız bir inanma içgüdüsünün bir parçası. Sınırlıdır fakat sürekli bir değişimle kendine yer bulur. Bir nehirde iki kez yıkanılmaz, ne sen aynı sensindir, ne de nehir aynı nehirdir misali.

Geçmiş, geçmemiştir bazen. Bir insan hayatını dün yaşadığı bir an, tamamen etkileyebilir. Gelecek, geçmiştir bazıları için. Umutsuzluk vardır, tükenmişlik, ütopyalara bağlılığın ve bu ütopyalardan elini eteğini çekmeyen zihnin, kalbin gerçeği görüp, istediğinin hiç gerçekleşmeyecek olmasını kabullenmesi. Çağımızda revaçtadır bu. Bazen şu an, gelecek için hep yaşamayı istediğimiz andır. Şimdi, geçmişte içimize bir nakış gibi işleyen anın çağrışımıdır. Derken böldüğümüz ve bizi bölen zamanın her hali iç içe geçmiştir. Onu anlamak, noktaların üzerinden giderek çizgileri tamamlamaya benzemez. Biraz insan gibidir ya o yüzden.

Zamanı yakalamanın yolu, birdir. Bir olmanın yolu, fotoğrafta yer alan her ayrıntının sahibine olan sevgiyle eşdeğerdir. Bir sonsuzluk yolu görünmekte. Bu sonsuzluğu, bir bakışta yakalasan, bir başka bakışta unutur gidersin. En yakınındayken, bir bakarsın araya mesafeler koymak için koşar adım uzaklaşmışsın.

Bir ömürlük buzu avucunun içine alıp ısıtmak için çaba harcayan insandır. Sonra kendini kendine denk getiremediği bir yerlerde içine dönüp bakmayı buzun yarısı gidecekmişçesine es geçen de insandır. Zaman insanı alaya alacak kadar acımasız, aynı zamanda insana yol gösterip onu iyileştirecek kadar da korumacıdır. Bir bilinmezlikle baş etmek; ne insanın ne zamanın uğraşacağı bir iştir. Zaman biraz insandır, insan da biraz zaman.

Bir Cevap Yazın